Wednesday, September 23, 2015

ಅಪ್ಪ ಚುಕ್ಕಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ..

ನನಗೆ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಬಗೆ ಬಗೆಯ ರಾಕ್ಷಸ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ನೋಡನೋಡುತ್ತಲೇ ಅವನ ಆಕಾರ ಬದಲಾಗಿ ಬೇರೆ ರೂಪಾಂತರ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ವಯಸ್ಸಾದ  ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದ ದೊಡ್ಡ ಮರದಂತೆ,  ಮರದ ರೆಂಬೆಕೊಂಬೆಗಳಂತೆ,  ಯಾರೋ ಬರೆದಿಟ್ಟ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಿನಂತೆ, ವೃತ್ತಗಳು ಹಲವು ವೃತ್ತಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಣೆಗಳಾಗಿ, ಆ ವೃತ್ತಗಳೇ ತಮ್ಮ ಇನ್ನೊಂದು ವೃತ್ತ ಗೆಳೆಯರೊಡಗೂಡಿ ಕರಗಿದಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿನ ತರತರದ ಚಿತ್ರದಂತೆ, ಕನಸಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ವರ್ತುಲದಂತೆ, ಅರ್ಥವೇ ಆಗದ ಭೂಪಟದಂತೆ,  ಮಗುವನ್ನೆತ್ತಿ ತಾಯಿ ಆಡಿಸಿದಂತೆ, ಚಿರತೆ ಜಿಂಕೇನ ಬೇಟೆಯಾಡುವಂತೆ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ, ಉದುರಿ ಬೀಳುತ್ತಿರೊ ಎಲೆ ರಾಶಿಯಂತೆ, ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ಕಲರವದಂತೆ, ಜೇನ್ನೊಣಗಳ ಗೂಡಿನಂತೆ, ಸಂತೆಗೆ ಜನ ನಿಂತಂತೆ, ನಿಂತವರು ನಮ್ಮವರಲ್ಲದವರಂತೆ.....

ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಣುಸುತ್ತಿದ್ದುದು, ನನ್ನಪ್ಪ ತನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕೂಡಿಸುಕೋಡು ಸೇದಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಲಾಮತ್ ಬೀಡಿಯ ಹೊಗೆಯಲ್ಲಿ!

ಹೀಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಅಪ್ಪ  ಸೇದಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೊಗೆಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಅಪ್ಪ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕದೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಒಂದು ಸುಪರಿಚಿತ ಧ್ವನಿ, ಅದು ನನ್ನಮ್ಮನದು!

"ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ! ಮಳೆ ಬಂದು ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ಸೋರುತ್ತಿದೆ, ಸೋರುತ್ತಿರೊ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆ ಬಿಂದಿಗೆ ಇಡೋದು ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲೇನು ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಪ್ಪ ಮಕ್ಳು?"

ಎಂಥಾ ರಸಭಂಗ!!

ಅಮ್ಮನ ದುಗುಡಕ್ಕೆ ಓಗೊಡದೆ ನಮಗೆ ಗತ್ಯಂತರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.      ನಾನು ಅಪ್ಪ ಇಬ್ಬರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದು ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರಬೇಕಾದರೆ, ಅಪ್ಪ ಮನೆ ಕಥೆ ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಅಪ್ಪನೇ ಹಾಗೆ : ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ, ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೇ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತುಕೊಡೋದು. ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲರಂತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಮ್ಮ ಯಾವಾಗಲು ಇದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬೈಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥ ಆಗದ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಯಾಕೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಎಷ್ಟು ಬೇಕೊ ಅಷ್ಟು ಮಾಡಿ ಮಿಕ್ಕ ಸಮಯ ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಕಾಲಕಳೆಯಬಾರದೇಕೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದಿದೆ.

ಅಪ್ಪ ನನಗೆ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಎದೆ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಕ್ಷತ್ರ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಣಿಸೋಕಾಗ್ತದ ನೋಡು ಮಗು ಎಂದಾಗ ಪ್ರತೀ ಸಲ ಎಣಿಸೋಕಾಗದೆ ನಾನು ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದೆಲ್ಲಾ ಏನು, ಯಾಕೆ ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಬರ್ತವೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ, "ಮಗು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿನಗೆ ಕಂಡಂತೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರಬೇಕು, ಒಳ್ಳೇ ಗುಣ ನಡತೆ , ಗುಣ  ಹೊಂದಿರಬೇಕು, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬಾರದು, ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಾರದು,ಆದರೆ ಒಳ್ಳೇದನ್ನ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ, ಗುರುಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಕಾಣೋದು. ನಿನಗೀಗ ಅದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯೆಂದರೆ ನೀನು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ ನೀನಿರೋವರೆಗು ಅದನ್ನ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗು" ಅಂತ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. "ಹಾಗಾದರೆ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ನಕ್ಷತ್ರ ಕಾಣುತ್ತೆ, ನಿನಗೆ ಕಾಣಲ್ವಾ ಅಪ್ಪ" ಅಂದರೆ, "ಮಗು ನಿನಗೆ ಕಂಡಂತೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ನನಗೆ ಕಾಣಲ್ಲ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ ಒಳ್ಳೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿ ಇನ್ನರ್ಧ ಮಾಡಿಲ್ಲ" ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ನನಗೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ. ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಒಳ್ಲೆಯವನಾಗಿರ ಬೇಕು ಅಂತ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ನನಗೆ ನಾನೆ ಹೇಳುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಒಳ್ಲೆಯವನಾಗಿದ್ದೀನಾ?

ಅಪ್ಪನ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ನಾನಂದು ನನ್ನಪ್ಪನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೇ ನನ್ನ ಮಗಳಿಂದು ನನ್ನ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ : ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ನಕ್ಷತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಾ ಅಪ್ಪಾ" ಅಂತ.

ಏನಂತ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿ??

ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕೇಳಿಹೇಳೋಣವೆಂದರೆ ಆತ ನಕ್ಷತ್ರವಾಗಿ ಸದಾಕಾಲ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನನ್ನ ಮಗಳು "ಅಪ್ಪಾ ನನಗೆ ಮಾತ್ರವೆ ನಕ್ಷತ್ರ ಕಾಣಿಸೋದು" ಅಂತ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

 .......... 

ಮೋಹನ್ ಕುಮಾರ್ ಡಿ ಎನ್ 

No comments:

"ವಚನ ಭಾರತ" - ಎ ಆರ್ ಕೃಷ್ಣಶಾಸ್ತ್ರಿ "ಮಹಾಭಾರತ". ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಬರೆದರೂ ಸಾಲದು. ಬತ್ತದ ಸಾಗರ ಅದು. ಬಗೆದಷ್ಟೂ ಆಳಕ್ಕಿಳಿಯುವ, ಮ...